Een Libanese foodtrip in Antwerpen met Ghina Bazzi
Wanneer ik contact opneem met Ghina Bazzi, Libanese chef en auteur van het boek Beirut Nights, om wat raad te vragen over Libanese streetfood, word ik meteen overdonderd door een golf van positieve energie. Ghina wil heel graag eens met mij gaan lunchen om alles te bespreken. We spreken af in Antwerpen, haar thuisstad, in een klein maar fijn restaurantje dat ze me absoluut wil leren kennen.
Ik ben iets te vroeg, maar ga al binnen en laat me meteen onderdompelen in de Midden-Oosterse sfeer, met een thee in de hand en de geur van heerlijk eten rondom mij. En dan komt Ghina binnen. Een uitbundige begroeting – met mij én met de chef – en natuurlijk nog een thee om onze afspraak op gang te trekken.
Ik heb mijn huiswerk gemaakt en wil dolgraag aan Ghina vragen wat ze van mijn menu vindt. Maar eerst even bijbabbelen, lekker eten bestellen en voorzichtig aftasten of we misschien ooit samen toekomstplannen kunnen maken.
Ik heb het gevoel dat ik in een privé foodworkshop ben beland, met een meer dan enthousiaste chef als gids!
Wanneer het eten op tafel komt, verschijnt er een heerlijke mix van ‘tapas’ om te delen. Onze tafel staat al snel vol met lekkers: gegrilde aubergines, halloumi in een heerlijk jasje en natuurlijk verrukkelijke hummus. Dit alles met vers Libanees brood. Je kan je al voorstellen dat we aan een echte feesttafel zitten.
Bij elk hapje krijg ik de juiste uitleg: wat erin zit, hoe je het maakt, waarmee het goed combineert… Ik heb het gevoel dat ik in een privé foodworkshop ben beland, met een meer dan enthousiaste chef als gids.
Wanneer ik mijn Diner met StreeK-boek bovenhaal – vol recepten en andere belangrijke én onbelangrijke weetjes van mijn gasten – wordt Ghina meteen nieuwsgierig. Ik begin mijn menu met arayes: pitabroodjes gevuld met een kruidig gehaktmengsel. Haar eerste reactie laat niet lang op zich wachten: geen pitabroodjes gebruiken, maar Libanees brood. Dat is veel dunner, bakt sneller en heeft minder kans om aan te bakken. En volgens Ghina is Libanees brood natuurlijk ook gewoon véél lekkerder.
Ik wil daarnaast ook fattoush of tabouleh maken, een frisse ‘salade’ als side dish om wat lichtheid te brengen bij het – laat ons eerlijk zijn – eerder vettige streetfood.
Tot slot staat er ook nog gemarineerde gegrilde kip op het menu: shish taouk, mét hummus uiteraard. Na nog wat interessante receptweetjes krijg ik één duidelijke raad mee: vooral niet te veel maken. Dat is een mooie eigenschap, maar niet altijd nodig.
Met een hoop tips, Ghina haar prachtige kookboek en een goedgevulde maag rij ik weer naar huis. Ik heb nu al zin in het etentje met Pierre en maak onderweg plannen en keuzes in mijn hoofd voor het menu.
En bovendien ook een hoofd vol ideeën om in de toekomst nog eens met Ghina samen te werken!